Francesco Maria Grimaldi (2 kwietnia 1618 Bolonia - 28 grudnia 1663 Bolonia) - włoski jezuita, astronom i fizyk. Profesor seminarium duchownego w Bolonii, gdzie wykładał filozofię i matematykę.

Wraz z Giovannim Ricciolim badał spadek swobodny potwierdzając kwadratową zależność wysokości od czasu. Wyznaczali również wielkość przyspieszenia ziemskiego na podstawie doświadczeń z wahadłem. Zbudował urządzenia do mierzenia wysokości chmur oraz gór księżycowych, dzięki którym sporządził mapę powierzchni Księżyca na podstawie jego obserwacji. Badał zjawiska rozchodzenia się, odbicia i załamania światła, odkrył jego dyfrakcję. Przypuszczał, że światło ma naturę falową, a barwy wynikają z jego różnych falowań. Wyniki swoich prac opisał w traktacie Physico-mathesis de lumine, coloribus et iride (Nauka fizyczna o świetle, barwach i tęczy) wydanym w 1665, po śmierci autora. Jego nazwiskiem nazwano jeden z kraterów na Księżycu.