Orkiestra Johanna Straussa (prowadzona przez André Rieu) została założona w 1987 roku w Maastricht w Holandii. Według oficjalnej strony (andrerieu.com) oraz kilku wiarygodnych źródeł (Wikipedia, Classic FM itp.), orkiestra zaczynała od 12–14 członków, a po sześciu miesiącach prób pierwsze publiczne wystąpienie miało miejsce 1 stycznia 1988 roku.

W 1987 roku André Rieu zaczął rekrutować muzyków, rozpoczynając od 12 (w niektórych źródłach podaje się 14) członków. Było to po decyzji o realizacji marzenia o stworzeniu orkiestry poświęconej walcu, inspirowanej twórczością Johanna Straussa II. Jego żona Marjorie finansowo wspierała ten pomysł, kontynuując pracę jako nauczycielka, podczas gdy Rieu skupił się na orkiestrze. Stało się to po przekształceniu jego poprzedniej grupy (Maastricht Salon Orchestra, założonej w 1978 roku) w nową Johann Strauss Orchestra.

W tym samym 1987 roku Rieu i jego żona Marjorie założyli firmę produkcyjną André Rieu Productions, aby organizować sprawy orkiestry, nagrania i koncerty. Była ona bezpośrednio związana z orkiestrą i zajmowała się organizacją koncertów oraz nagraniami. W biografiach opisuje się to jako ważny krok w zapewnieniu profesjonalnego rozwoju orkiestry, który odbywał się równolegle z jej formowaniem.

W wywiadach (np. z 2017 roku, gdy Rieu wspominał 30-lecie) opowiada, że pomysł na orkiestrę powstał z chęci spopularyzowania walca dla szerszej publiczności, inspirowanej twórczością Johanna Straussa. Rok 1987 (ponieważ orkiestra jeszcze nie występowała publicznie) był okresem, w którym Rieu aktywnie planował i omawiał projekt z rodziną i potencjalnymi członkami. Wielki przełom przyszedł później (np. występ w przerwie meczu piłkarskiego w 1989 roku).

Później, gdy biznes się rozrósł, został przekształcony w B.V. (Besloten Vennootschap) i oficjalnie zarejestrowany w KvK w 1996 roku – to powszechna praktyka w Holandii. W oficjalnych holenderskich rejestrach Kamer van Koophandel (KvK), według wiarygodnych źródeł takich jak Graydon, Oozo.nl itp., widać, że obecna André Rieu Productions B.V. została zarejestrowana 26 stycznia 1996 roku (numer KvK 14625884, Maastricht).

W wielu profilach biograficznych i biznesowych (LinkedIn, Apollo, Crunchbase, niektóre wpisy Creditsafe) podaje się, że André Rieu Productions została założona w 1987 roku – w tym samym roku co orkiestra. Zgoda z oficjalną biografią na press.andrerieu.com.

Trochę o orkiestrze

Początkowo założona z 12–14 członkami (1987/1988).

Obecnie około 60 muzyków w podstawowym składzie, ale na dużych koncertach (zwłaszcza plenerowych) może osiągać nawet 75 i więcej, w tym dodatkowych gości lub chór. To uczyniło ją jedną z największych na świecie prywatnie finansowanych orkiestr.

W odróżnieniu od tradycyjnych orkiestr symfonicznych, skupiających się na surowej klasyce w salach koncertowych, ta jest pop-klasyczna (crossover) z bardzo szerokim repertuarem. Oczywiście powstała do grania walców, przede wszystkim z dziedzictwa Johanna Straussa II, ale chętnie wykonuje hity pop, muzykę filmową, arie operowe i operetkowe, folk, gospel itp. Stylistyka zbliżona do światowej sławy orkiestr Jamesa Lasta, Glenna Millera, Berta Kaempferta, Paula Mauriata i innych.

Koncerty zazwyczaj to rozrywkowe show: z żartami, bliską interakcją z publicznością (zaangażowaną w śpiew i taniec), bogatymi kostiumami, ogromnymi dekoracjami (np. pełnowymiarowa replika pałacu na scenie), tańcami, kolorową pirotechniką i elementami humoru. Sam dyrygent od dawna znany jest publiczności jako świetny konferansjer, komik i znawca prowadzenia wieczoru.

Orkiestra jest prywatna (całkowicie należy i jest finansowana przez André Rieu), a nie wspierana przez państwo jak wiele klasycznych zespołów.

Atmosfera rodzinna – muzycy podróżują razem jak „wielka rodzina”, z własnym szefem kuchni, trenerem fitness i nawet personelem żłobka.

Najbardziej znane osoby orkiestry

André Rieu – założyciel, dyrygent, solista-skrzypek (gra na skrzypcach Stradivariusa z 1667 roku) i główna gwiazda.

Frank Steijns – wieloletni członek (ponad 30 lat), „prawa ręka” André w aranżacjach, pianista i skrzypek; często prowadzi mniejszą Maastricht Salon Orchestra (z muzyków JSO).

Byli/długoletni: Roland Lafosse (kontrabas, przeszedł na emeryturę w 2023 po 37 latach), Carla Maffioletti, Mirusia Louwerse, Carmen Monarcha (byłe solistki-sopranistki).

Nowsi: Micaëla Oeste (solistka od 2021), Maja Jasinska (flet), Camila Langue Cipoletta (kontrabas od 2023).

Wielu muzyków pochodzi z innych krajów, a około 18 członków jest od samego początku (koniec lat 90.).

Współpraca: Często gościnni soliści (np. Anthony Hopkins skomponował walc do jednego albumu), ale głównie własny zespół.

Osiągnięcia

Sprzedano ponad 40–45 milionów albumów i DVD na całym świecie (jeden z najlepiej sprzedających się artystów muzyki klasycznej).

Ogromne trasy: występy na stadionach i w arenach, rocznie około 600 000 widzów; rekordowa sprzedaż biletów (w niektóre lata przewyższa gwiazdy pop jak Coldplay czy AC/DC).

Co roku latem koncerty na placu Vrijthof w Maastricht (koncerty domowe w Holandii) – ogromne wydarzenie z dziesiątkami tysięcy widzów.

Koncert z 2023 roku pod koniec 2025 roku był pokazywany w łotewskiej telewizji państwowej (LTV1).

Liczne platynowe i złote nagrody (np. łącznie 500 platyn), transmisje w PBS i Sky Arts, pokazy kinowe (rekordowo duże seanse kinowe).

André słusznie nazywany jest „współczesnym Królem Walca” i globalnie ożywił zainteresowanie walcem wiedeńskim.